Uitgestreken

Ik lig op mijn rug op de witte papieren strook die over de lengte van de zwartleren doktersbank is getrokken. Ik draag alleen nog bovenkleding en mijn blote benen liggen in de heen en weer zwaaiende beensteunen. Het lukt me nooit om daarin mijn benen stil te houden. Vandaag is dat misschien wel goed; zolang […]

Lees meer Uitgestreken

Ogenblik

Samen kijken we naar Sesamstraat, zijn kleine hand in mijn grote. In een ogenblik zijn daar jouw handen, je lenige vingers maken een poppetje. Wijsvinger en pink als armen, oogjes om middel- en ringvinger gebonden. Wijsvingerarm dirigeert een onzichtbaar orkest. Wijsvinger ligt in barrée over je gitaarhals, maakt eigenwijze dissonanten, stopt geïrriteerd als ik weer […]

Lees meer Ogenblik

Ik en jij

Ik weet nog het Onze Vader en tomatensoep zie je zoeken naar zekerheid dat ik het ook geloof.   Ik hoor je nog luidkeels fluisteren achter de deur zeg ik weer geen amen, ben een flapdrol en een flierefluit.   Ik huil verbaasd als ze je kist sluiten zoek naar de engelen die jou zeker […]

Lees meer Ik en jij

Nagellak

Vlak voordat de trein vertrekt, ga je tegenover me zitten. Je kijkt me aan en knikt, pakt de krant van het tafeltje. Ik vergeet dat staren onfatsoenlijk is en bestudeer de wirwar aan stoppeltjes op je kin, je neus waarin een smal deukje zit. De kleine zweetdruppels op je voorhoofd veeg je niet weg, misschien […]

Lees meer Nagellak