We zijn in Naturalis. De tijd dat ik niet bestond en niet zal bestaan is zoveel langer dan dat ik wel besta, dan dat ik nu ben en dan dat ik ooit zal zijn.
In zaal “De Dood” weeg ik hoeveel gram van mij er per dag afsterft (bijna driehonderd). Ik leg mijn hand op een scherm en ontdek hoe het afgestorvene, het dode van mij verwordt tot iets anders; koolstof, waterstof, stikstof en zuurstof. De belangrijkste bouwstoffen van ongeveer alles.
Ga ik dood, vervliegt mijn ik in deze stoffen, dwarrelend door de lucht, als een geblazen paardenbloem.
Totdat ik iets anders word.
dwarssturig 