Petra Neurink
We zijn in Naturalis. De tijd dat ik niet bestond en niet zal bestaan is zoveel langer dan dat ik wel besta, dan dat ik nu ben en dan dat ik ooit zal zijn. In zaal “De Dood” weeg ik hoeveel gram van mij er per dag afsterft (bijna driehonderd). Ik leg mijn hand op […]
Lees meer DwarrelenDe wegenkaart flappert in de wind, terwijl ik met groene pen de route die we al gereden hebben op het papier teken. Hoewel ik kan kaartlezen, gebruiken we altijd online navigatie. Dit jaar heb ik er wel om gedacht een navigatie-app te downloaden waarin je de afmetingen en het gewicht van je voertuig kunt invoeren. […]
Lees meer Navigatie‘Zijn jullie hier al lang?’ Hij staat naast me, in het water bij de rand van het zwembad. ‘Een week denk ik,’ ik zak door mijn knieën, zodat alleen mijn hoofd nog boven het zwembadwater uitsteekt. Op deze manier blijft er zo min mogelijk huidoppervlakte voor de blinde vliegen over, die het voortdurend op mij […]
Lees meer Perfecte plaatjesIn Londen verplaats je je het gemakkelijkst te voet of met de metro. The Tube noemen de Londenaren het netwerk aan ondergrondse treinen. Iedere line heeft een eigen naam en kleur. Tegenover ons hotel stopt de blauwe Piccadilly Line. Willen we naar de Theems, stappen we drie stops verder over op de groene District Line […]
Lees meer Dansen over het asfaltNog voordat ik ze zie aankomen, hoor ik ze al. Ze lachen, luid en brutaal. Het dikke pak sneeuw waar het perron onder bedekt is, kan het geluid niet dempen. Ik weet dat het glazen wandje waarachter ik op de trein naar school sta te wachten me niet aan hun zicht zal onttrekken. Toch schuifel […]
Lees meer Lachen in de sneeuw (Twijfel 3)
dwarssturig 