Dansen over het asfalt

In Londen verplaats je je het gemakkelijkst te voet of met de metro. The Tube noemen de Londenaren het netwerk aan ondergrondse treinen. Iedere line heeft een eigen naam en kleur. Tegenover ons hotel stopt de blauwe Piccadilly Line. Willen we naar de Theems, stappen we drie stops verder over op de groene District Line […]

Lees meer Dansen over het asfalt

Lachen in de sneeuw (Twijfel 3)

Nog voordat ik ze zie aankomen, hoor ik ze al. Ze lachen, luid en brutaal. Het dikke pak sneeuw waar het perron onder bedekt is, kan het geluid niet dempen. Ik weet dat het glazen wandje waarachter ik op de trein naar school sta te wachten me niet aan hun zicht zal onttrekken. Toch schuifel […]

Lees meer Lachen in de sneeuw (Twijfel 3)

Buurman

Mijn buurman komt schreeuwend klaar. Voor de vierde keer vandaag. ‘Wel fijn voor hem,’ zei ik tijdens de eerste keer. ‘Die stond weer snel paraat,’ fronste ik bij de tweede. Toen het kreunen voor de derde keer begon, ben ik op de wc gaan zitten, aan de andere kant van mijn huis. Niet lang genoeg. […]

Lees meer Buurman

Verhuispauze – Schoenenboom

We lopen door een klein stadje waar we naartoe zijn gereden om het gekletter van de regen op het tentdak te ontvluchten. Buiten het centrum bevindt zich een fastfoodrestaurant waar Zoon wil eten. Buiten ons is er helemaal niemand in het park, ook al regent het niet meer en schijnt tussen de wolken door een […]

Lees meer Verhuispauze – Schoenenboom

Verhuispauze – Wit voetje

Gisteren stapte ik met mijn blote voeten in de witte muurgladpasta. Zo heet het echt, Muurglad, en je kunt er als amateurstukadoor een beschadigde muur mee repareren. De muur was klaar en ik liep  achteruit om het resultaat te keuren. Daarna had ik een witte voet. Een wit voetje halen is een uitdrukking die je […]

Lees meer Verhuispauze – Wit voetje