Per ongeluk

Je botst met je fiets tegen me aan. Per ongeluk. Het Kruidvattasje aan je stuur is gescheurd en de inhoud ligt op straat. Een tandenborstel en vijf condooms. Ik buk om je te helpen, en raak je hand als we beiden naar de tandenborstel grijpen. Per ongeluk denk ik nu aan die hand, zoekend langs mijn wang, mijn hals, tastend over mijn borst, mijn buik, mijn billen, mijn… Bijna voel ik je stevige omhelzing, je gretige greep, je onstuimige liefkozingen. En ik proef al haast hoe zacht je lippen, hoe gulzig je tong, hoe zilt je…

Jouw vingers omsluiten de mijne, stevig en sterk en je helpt me overeind. De condooms steek je in je broekzak en ik kijk steels naar je onbezette bagagedrager.

Terwijl je dankjewel zegt, zwaai je je been over je zadel en fietst weg, mij alleen op straat achterlatend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s