Petra Neurink
De post was vroeg vandaag. In de koelkast lag het, voor het ontbijt per ongeluk te veel gekookte, ei nog te wachten tot de lunch. Ze had er niet bij nagedacht vanmorgen, ineens lagen er na jaren weer twee eieren in de pan. Ze realiseerde zich het pas toen ze ze liet schrikken en de […]
Lees meer TelefoonlessenIk zit met blarenbillen te broeden op woorden die standvastig als ezels met hun kont naar mij toe blijven grazen. Ik zie hun staarten rijzen, opgewonden als een kind op een treinstation vang ik het verteersel op. Ik loer, poer en roer het verwerkte voer tot zinnen, staar telkens opnieuw naar zwart knipperende cursor als pulserend gepest in verwijtend wit scherm. Ik was mijn vingers in inkt wis het hele wit gauw. Ik zit met blarenbillen te broeden op stront in blauw
Lees meer GedichtWeggedoken in de kraag van mijn jas loop ik de honderd meter van mijn fiets naar de voordeur. Aan de overkant wandelt een jonge man voorbij, de pijpen van zijn spijkerbroek zijn omhoog gerold. Aan zijn voeten draagt hij zwarte sneakers en als hij sokken aan heeft, zijn die niet te zien. Zijn enkels en […]
Lees meer Dalek in je decolletéVlak voordat de trein vertrekt, ga je tegenover me zitten. Je kijkt me aan en knikt, pakt de krant van het tafeltje. Ik vergeet dat staren onfatsoenlijk is en bestudeer de wirwar aan stoppeltjes op je kin, je neus waarin een smal deukje zit. De kleine zweetdruppels op je voorhoofd veeg je niet weg, misschien […]
Lees meer NagellakIneens sta ik hier. Ik begrijp niet hoe ik hier gekomen ben. Het huis is in al die jaren nauwelijks veranderd. Ik kijk naar boven, naar het raam van waaruit jij je sleutels altijd naar beneden gooide, zodat je niet drie trappen af hoefde om mij binnen te laten. Boven bij jou legde ik de […]
Lees meer Sleutels
dwarssturig 