Petra Neurink
Het is vrijdagmiddag, ik ben alleen thuis. Ik zit op de bank onder een dekentje, mijn handen gevouwen om een mok hete thee. Het enige geluid is de regen die zacht op het serredak tikt. Voor de piano is de houten vloer kaal door het schuiven van de pianokruk. In de vensterbank staat een plant, […]
Lees meer Hier is helemaal daarginds…of andersomSamen kijken we naar Sesamstraat, zijn kleine hand in mijn grote. In een ogenblik zijn daar jouw handen, je lenige vingers maken een poppetje. Wijsvinger en pink als armen, oogjes om middel- en ringvinger gebonden. Wijsvingerarm dirigeert een onzichtbaar orkest. Wijsvinger ligt in barrée over je gitaarhals, maakt eigenwijze dissonanten, stopt geïrriteerd als ik weer […]
Lees meer OgenblikJe botst met je fiets tegen me aan. Per ongeluk. Het Kruidvattasje aan je stuur is gescheurd en de inhoud ligt op straat. Een tandenborstel en vijf condooms. Ik buk om je te helpen, en raak je hand als we beiden naar de tandenborstel grijpen. Per ongeluk denk ik nu aan die hand, zoekend langs […]
Lees meer Per ongelukDe post was vroeg vandaag. In de koelkast lag het, voor het ontbijt per ongeluk te veel gekookte, ei nog te wachten tot de lunch. Ze had er niet bij nagedacht vanmorgen, ineens lagen er na jaren weer twee eieren in de pan. Ze realiseerde zich het pas toen ze ze liet schrikken en de […]
Lees meer TelefoonlessenVlak voordat de trein vertrekt, ga je tegenover me zitten. Je kijkt me aan en knikt, pakt de krant van het tafeltje. Ik vergeet dat staren onfatsoenlijk is en bestudeer de wirwar aan stoppeltjes op je kin, je neus waarin een smal deukje zit. De kleine zweetdruppels op je voorhoofd veeg je niet weg, misschien […]
Lees meer Nagellak
dwarssturig 